Huiskrant Juli 2026

Voorwoord

Beste allen,

Vele jaren nam ik de pen ter hand om mee te werken aan de huiskrant van het woonzorgcentrum Sint-Godelieve. Bij het schrijven van dit voorwoord zoek ik woorden die een meerwaarde zijn voor u, lezer… Elke dag brengt herkenbare gebeurtenissen maar ook onvoorspelbare momenten. Elke huiskrant brengt gekende rubrieken maar ook verrassende foto’s en nieuwtjes. Veel thema’s komen driemaandelijks of jaarlijks terug, al zijn we soms ook vernieuwend bezig. Wat kan ik schrijven dat niet ooit al eens in de huiskrant te lezen was? Ik doe een poging…

De verwachtingen van diegenen die zorg ontvangen en van hun naasten, maar evenzeer van diegenen die zorg verlenen en van de financierende overheid, zijn de laatste jaren enkel maar gegroeid. Het voldoen aan elk van deze verwachtingen is voor elke betrokkene een voortdurende evenwichtsoefening:

• de medewerker van de technische dienst die snel iets wil herstellen maar daarvoor op een wisselstuk moet wachten
• de medewerker van de sociale dienst die een antwoord wil geven op zorgnoden maar geen kamer vrij heeft
• de medewerker interieurzorg die een kamer tot twee maal per dag poetst uit bepaalde noodzaak maar toch hoort dat er een klacht is omwille van onvoldoende proper zijn
• de medewerker van het centrum voor dagverzorging die geen plaats meer heeft op de bussen en zo een bezoeker geen vervoer kan aanbieden
• de medewerker zorg die met vriendelijke glimlach elke zorgvraag, zowel gepland als onverwacht, probeert te beantwoorden maar steeds hoort dat het wachten te lang duurt (en wachten duurt altijd lang, dat weten we…)
• de medewerker woonleefbegeleiding/paramedische zorg die op elke locatie een activiteit aanbiedt en hoort dat er toch nog gezegd wordt dat “hier nooit iets te doen is”…
• de leidinggevenden die met hun teams streven naar maximale professionele zorg maar ervaren dat er dagelijks opnieuw uitdagingen zijn om die zorg te realiseren
•  …

Mijn pleidooi is een groei naar gedeelde verwachtingen; gedeeld als vanuit ieders perspectief bekeken en gerespecteerd, vanuit het vertrouwen dat ieders inzet als positief beschouwd mag worden. Met een gedeelde mening dat zaken zeker in vraag mogen gesteld worden, met dien verstande dat dit gebeurt met aandacht voor de ander z’n perspectief…dus met waardering voor ieders inzet. Men vangt meer vliegen met honing dan met azijn. Dit staat zelfs in de Ensie - encyclopedie van 1946: met vriendelijkheid bereik je meer dan met boosheid. Een oude wijsheid dus die heden ten dage nog es ter sprake mag worden gebracht.

Ik weet niet of mijn voorwoord voor u, lezer, een meerwaarde had; ik wens u allen echter veel honing en weinig azijn in de wereld om u heen!

Warme groet,

Ilse Vandenbroucke

Campusdirecteur